pelinsel
84 Takipçi | 0 Takip
Hakkımda


Bir İzmirli olarak, hayran olduğum şehirden biraz uzak bir şehirde öğretmenlik yaparken, hayatın merkezine eğitim ve edebiyatı koyarak, çevresinde yavaşça yürümeye çalışıyorum...

Kendimi tanıtma çabasında değilim, olmadım da bu güne kadar...

Bu blog sayfasını yazılarımı bir araya toplamak amacıyla oluşturdum, tek ricam isimsiz alıntı yapılmamasıdır.

Saygılarımla...

Pelin ÖZASLAN


İletişim Adresi:

pelinozaslan87@gmail.com


ZİYARETÇİ DEFTERİM



NELER YAZMIŞLAR


BEN DE YORUM YAZMAK İSTİYORUM


Önceki ziyaretçi defterim -ne yazık ki içerisindeki güzel yorumlarla birlikte- artık açılmadığı için onu iptal edip yerine yeni bir ziyaretçi defteri oluşturmak zorunda kaldım... Bilginize...
Kategorilerim

Deneme Yazıları

Yaşamın İçinden

Şiir

Öylesine

Şairlerin Kaleminden

=Pelinsel Cümleler=



Umut enstitüsünün başarılı bir öğrencisiyim ben; ne sınıf geçme kaygım var ne de devamsızlık sorunum...(Pelin)

Küçükken düşünce dizlerim kanardı, yine düştüm yine kanadı; ben büyüdüm zannederken demek ki bir yanım hep çocuk kaldı...(Pelin)

Çekince koptuğu için mi bilinmez ama en çok çekilmez olduğu zaman güzel geliyor hayat bana...(Pelin)

Kendimiz onuncu köyde yaşadığımızdan seviyoruzdur belki de dokuz köyden kovulmuş insanları...(Pelin)

Her şey bitti dediğim anda mucizeler yaratıyor, mucize beklediğim anda her şeyi bitiriyorsun... Biliyor musun hayat sen beni çok yoruyorsun...(Pelin)

Kulaklarımda süslü bir küpeydi aşk, alıp fırlattım bir kenara; artık ağırlığı yoktu bedenimde ama görüntümde bir şeyler eksik kaldı...(Pelin)

Yakışmadığı halde kırmızı ruj sürmekte ısrar eden biri kadar ısrar ediyoruz hayat seni yaşamaya, yakışmadığını bile bile...(Pelin)

Ben haklıyım, sen haklısın, onlar da haklı; haksızlık ise hepimizin haklı olması...(Pelin)

Önce saklambaç oyununda kendi kendimi saklayasım, sonra da başka bir oyuna dalıp sakladığım yerde kendimi unutasım var...(Pelin)

İnsanlar vardır hayattan beklentileri olan, hayatlar vardır insanlardan beklentileri olan... Her iki durumda da mutluluğa ulaşmak zordur... Mutluluk; ulaşılması güç olan hedeflere ulaşamamak ancak ulaşma umuduyla yaşamaktır aslında...(Pelin)

3.vitesinde gibiyim hayatın; yavaşlasam kızıp kornaya basanlar var, hızlansam ceza kesenler...(Pelin)

Önsözü özenle hazırlanmış ancak yazılması yarım bırakılmış bir kitap gibiydi yaşam...Başlangıcı sağlam, sonu belirsiz...(Pelin)

-Elden gel…
-Elden mi geleyim? Oysa ben yanlış duraklara uğramadan gelmek istemiştim sana, elleri sokmadan aramıza…(Pelin)

Kulaklarımda süslü bir küpe oldu aşk; takınca beni tamamladı, çıkarıp yerine koyunca aklım hep onda kaldı… (Pelin…)

Diğer İçeriklerim (237)
Tüm içeriklerim
Savunmam

Yazılarımın, şiirlerimin, öykülerimin; yazdıklarımın ya da yazamadıklarımın, ulaşabildiklerimin ya da ulaşamadıklarımın ve de ayrıca kördüğüm olmuş olan bütün duygularımın; tek sorumlusu, tek suçlusu ve aynı zamanda tek üreticisi bizzat ve bir başıma benim... Bütün suçu üstlenmek suretiyle doğru ya da yanlışın hangisi olduğunu bilmediğimi itiraf ederim...

Suçlamalarda üç noktalara kafayı takmış bir deli olduğum söylense de savunmamda; yaşadığımız böylesi bir karmaşık düzende, dengesiz dünyanın dengeli insanlarından birisi olmaya çalışırken, hayata bir iz bırakma çabasında olduğum yazar sadece...

Bu güne kadar yaptıklarımın hafifletici sebepler olması dolayısıyla şimdi sizlerden tutuksuz yargılanmayı talep ediyorum......

Yaşadığımız garip bir dünya; ama ondan daha da garip olan bir şey varsa o da benim işte... İşte belki tüm bunlardan dolayı ya da belki de sadece kendimden dolayı, her ne kadar adımın ilk harfinin büyük yazılması beni özel yapmaya zorlasa da ben tıpkı geriye kalan harfler misali basit olma çabasındayım... Ama yine de biliyorum ki başka bir ben daha yok bu dünyada ve olmayacak da... :))

Kim miyim ben?

Pelin...

Gün gelir siz de tanırsınız beni...

Saygılarımla...
Takipçilerim (84)
.................................




Pelin ÖZASLAN ©
2008-2017 [...]
Tüm Hakları Saklıdır


09 05 2016

RİVAYET

RİVAYET |  görsel 1

 

Rivayet şudur ki; bir Kızılderili atasözüne göre, uykusuz kaldığımız gecelerin sebebi aslında bir başkasının rüyasında uyanık kaldığımız içinmiş...

Bir başkası…

Kim ki acaba o…

Onlarca bir başkası… Hepsi ayrı bir yaşam hikâyesi, hepsi ayrı bir yazı sebebi… Oysa bırakmıştık değil mi insanları kelimeleştirme alışkanlığımızı…

“Yanlış yerinden yaşamaya başlarsan bu hayatı, hep yanlış gider” derler… Biz diyenlerin yalancısıyız. Doğru sanırım… Yanlış insanlarla doğru muhabbetler yaparken, doğru insanlarla bir türlü muhabbete başlayamamış olmamıza kızgınlığımız bundan olsa gerek…

Oysa ne diyor şair;

Bir gün kaldığın yerden başlayacaksın

Biri seni bulacak...

Önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan

Biraz ürkeceksin!

Ne kadar dirensen de nafile...

İnsansın sonuçta, seveceksin…

Eski acılara bakıp da küsme sevdalara...

Gâvura kızıp da oruç bozulmaz!

Sök at kafandan acaba'ları.!

Bir kemik aynı yerden iki defa kırılmaz...

Can Yücel

 

Ne yaptın be şair baba, sözlerimi bitirdin bir şiirle…

Neyse, ne diyorduk… Birçok insan, birçok hayat hikâyesi… Dinler oldum son zamanlarda insanları, anlamaya başladım, haklı buldum çoğunu kendi içerisinde değerlendirdiğimde… Asıl sorun, sanırım bizim haklı noktalarımız ile diğer insanların haklı noktalarının birleşmemesi oldu…

Nice insan… Kimisi özünde çok iyi… Kıymet bilmemeyi tercih ettik, yazık ettik iyi insanlara… İyi insanların kaderiydi belki de bu acımasız hayatta kaybetmek… Kimisi ise bizim hayattaki sınanma sebebimiz oldu, olmaya devam ediyor… En güçlü taraflarımızla direniyoruz kapılmamak, aynı hatalara düşmemek adına… Tüm bu mücadelemiz arasında beklediğimiz ise beklediğimiz doğru kişilerden gelecek doğru bir hareket oluyor…

Biraz cesaret, biraz özgüven…

Ya zamanında olacak ya da geç kalınmışlar listesine eklenecek…

Son gücümüzle direniyoruz… Ya geç kalırsan diye düşünerek…

Şiirlerin havada uçuştuğu bir gecede geliyor aklıma yine bir şiir… Ne demişti şair;

 

Yanyana geldikçe daha uzak

Birlikteyken daha kimsesiz

Bir ağrı sızım sızım yeri belirsiz

O da yalnız

...Ben de yalnız

Acılar tütüyor bacamızdan

Görünmeyen taş duvarlar örmüşüz

Duvar olduk kendimize kendimiz

Ne yana dönsek

Kendimize çarparız.

Aziz NESİN

Neyse, ne diyorduk, bekliyorum gecenin sabah olmasını, gecenin içinde saklanan yıldızlarla birlikte…

Ama ya kapılırsam bir yıldıza… Kim verecek o zaman bunun hesabını… Yine bir şair veriyor cevabını;

 

Çektiğim acıların demindeyim bu akşam

Pişman desen değilim

Bir harmanım bu akşam

Her gecenin sabahı her kışın bir baharı

Her şeyin bir zamanı benim dermanım yok

Sorum yok soranım yok

Yolum yok yordamım yok

 

Neyse, ne diyorduk… Hatırlayamıyorum ki… Kahrolsun benim şu zayıf hafızam…

Neyse, boşverin…

Rivayet şudur ki; her gece gibi bu gecenin de bir sabahı olacak…

 

Saygılarımla…

Pelin…

Mayıs/2016

 

0
0
0